Hi, ik ben Anne.

Ik weet het moment nog goed. Samen met mijn vriend had ik een maand lang door Zuid Afrika gereisd, toen ik thuis kwam en voor de zoveelste keer last had van mijn buik.  Ik kon moeilijk naar toilet, had een buik die deed vermoeden dat ik een aantal maanden zwanger was en ik voelde me moe. Ik plande opnieuw een bezoek aan mijn huisarts. Hier moest toch iets aan gedaan kunnen worden? Anders dan de vezelzakjes en goed bedoelde adviezen die ik in de jaren daarvoor al had gekregen. De huisarts hoorde mijn verhaal aan. Ze drukte (letterlijk) 3 keer op mijn buik en constateerde een Prikkelbaar Darm Syndroom. Het advies: zakjes om te poepen, eventueel pijnmedicatie als het niet meer ging en vooral “je moet hiermee leren leven, want PDS gaat niet over”. 

Gefrustreerd en teleurgesteld ging ik weer naar huis en vastbesloten om de oorzaak van mijn klachten te vinden en ze op te lossen. Want inmiddels was ik me gaan verdiepen in voeding en had ik sterke vermoedens dat intoleranties en voedselovergevoeligheden mijn klachten veroorzaakte. Ik ging aanpassingen maken in mijn voeding, want hoewel ik altijd dacht gezond te eten, bleek dat nog vies tegen te vallen. Alle bewerkte zooi ging uit mijn dieet en maakte plaats voor verse, onbewerkte en voedzame producten. Er ging een wereld voor me open, want alleen al met deze eerste stappen kreeg ik veel meer energie. Het was alsof de mist uit mijn hoofd optrok en ik kon weer regelmatig naar het toilet! (En iedereen die zich herkent in mijn verhaal, weet dat een soepele stoelgang een feestje is;-)).

Fysiek ging het beter met me, maar emotioneel was het een uitdagende periode. Als gedragsdeskundige en behandelaar in de gehandicaptenzorg en psychiatrie combineerde ik twee heftige banen. Had een overvolle sociale agenda en liep mezelf steeds verder voorbij. Totdat mijn lichaam me letterlijk tot stilstand bracht. Ik kón niet meer. De batterij was leeg. De burn-out die daarop volgde bleek een zegen. Het was een keerpunt in mijn leven. Eindelijk had ik de tijd en de rust om te leren luisteren naar mijn lichaam. Ik nam de tijd om onverwerkte emoties een plek te geven, mezelf en mijn hooggevoeligheid te leren kennen.  Ik volgde opleidingen in de orthomoleculaire voeding, ontdekte mindfulness, meditatie en verdiepte mijn yoga practice. Ik dook nog verder in bewust en holistisch leven en gooide het roer om. Een uitgebreid bloedonderzoek naar voedingsovergevoeligheden bleek de missende schakel in mijn buikklachten. Ik zei vaarwel tegen mijn opgeblazen buik. Mijn menstruatie kwam terug, mijn huid straalde, ik had meer energie dan ik ooit had gehad en voelde me vooral zoveel relaxter en gelukkiger. 

Steeds meer kwam het besef dat ons lichaam een eindeloze bron van informatie is. Dat ons hoofd en ons lijf niet van elkaar gescheiden zijn. Iets wat in de Westerse medische wereld en ook in hulpverlenersland nog vaak zo wordt gezien. Je lichaam en geest zijn voortdurend met elkaar in gesprek en geven je waardevolle informatie. Informatie over hoe het fysiek en emotioneel met je gaat. Ervaar je bijvoorbeeld fysieke ongemakken zoals een opgezette buik? Voel je je vaak moe? Ben je regelmatig gespannen en gestresst? Heb je veel kritische gedachten over jezelf? Allemaal informatie om naar te luisteren.

Met dat inzicht besloot ik mijn hart te volgen. Mijn baan maakte plaats voor mijn eigen bedrijf Mindful Health. Dé plek waar ik jouw fysieke en emotionele gezondheid aan elkaar verbindt. Als holistisch orthomoleculair voeding- en leefstijlcoach werken we aan de basis: een gezond voedingspatroon dat jouw lichaam voedt plaats van in energie kost en – wanneer dat nodig is – kijken we verder, naar de manier waarop je je leven leidt. Zodat ook jij kunt ervaren hoe fijn een relaxter leven, zonder (darm)klachten en vol energie voor jou is. Op een manier die helemaal bij jouw past.  

© 2020 by Mindful Health